Leiders van de toekomst (deel 3)

Deel 3: Over bestaansrecht van een visie

 

De ouderwetse aanpak in het industriële gedachtengoed: men neme grondstoffen, drukte dit door een productieproces en dit resulteert in een product. Daarvoor is verder weinig visie nodig: kwestie van optuigen die kerstboom toch?

 

Maar nu zijn de grondstoffen schaars, weren we de menselijke factor uit het productieproces en is er daardoor geen sociale ondersteuning meer voor het eindproduct. Ai… Daar zit je dan als directeur.

 

Om die drie zaken in balans te brengen en daarmee bestaansrecht te creëren voor een onderneming, is maar één oplossing relevant: een lange(re) termijn visie. Want het vraag nogal wat van een leider om deze puzzel neer te leggen. Drie belangrijke gebieden:

 

- Duurzaamheid (grondstoffen, recycling, vervuiling)

- Mens -vs- machine (zingeving, draaiende economie, efficiëntie, vernieuwing)

- Vraag (maatschappelijke acceptatie, sociaal financieel beleid)

 

Dat is een heel ander werkgebied dan het aansturen van operationeel management. Dit vraagt om empathische leiders met visie, kennis, interesse en creativiteit. Want zonder die eigenschappen is het praktisch onmogelijk om oplossingen te vinden voor deze (grote) vraagstukken.

 

Vrij vertaalde conclusie in deel 3 van deze BLOG: 

“Zonder visie op minimaal de drie grote vraagstukken zoals beschreven in bovenstaande tekst, kan een leider niet aan het roer zitten van een onderneming die zich voorbereidt op de toekomst”.

 

Leiders van de toekomst hebben een ontwikkelde visie, unieke aanpak en een sociaal geaccepteerde beleving van strategische vraagstukken.