Zwijg, Lieg, Vecht of Vertrek…

Een leuk gesprek met een goed bevriende executive. Hij vertrekt binnenkort bij een opdrachtgever en had een leuke anekdote. Eentje waarin hij vertelde dat hij afgelopen week eindelijk eerlijk had kunnen zijn tegen een collega die hij niet kon luchten of zien. Het had hem zo’n bevrijdend gevoel gegeven, zijn hele dag was er van opgeknapt.

 

Gek he? Dat dit geen incident is, maar de dagelijkse werkelijkheid in vrijwel alle bedrijven in ons prachtige land. Er is een cultuur die stimuleert om te zwijgen, liegen, vechten of vertrekken. En dan stond deze week op NU.nl ook nog eens dat 27% van de mensen geen heil ziet in het voeren van beoordelingsgesprekken. Nogal wiedes: men heeft geen enkel vertrouwen in het systeem.

 

Leiders kampen dagelijks met een probleem, vaak zonder dat ze het weten. Elk bedrijf met een ‘piramide’-vorm (top-down-cultuur), zit namelijk vol met leugenaars. Mensen die met de blik omhoog de ene wenselijke uitspraak na de andere doen. Directeuren en topmanagers horen maar een ding: hoe geweldig ze zijn. Want zeggen dat ze iets heel doms doen, is vaak een versnelde carrière-move richting ‘vertrek’. 

 

Leiders stimuleren om te liegen, maar collega’s onderling zijn vooral bezig met zwijgen. Althans tegen elkaar, want stiekem met andere collega’s draait de roddelpers overuren. Nu is het ‘over anderen spreken’ ook een gezonde vorm om je mening te bepalen, maar het achterbakse ‘jeetje wat word ik toch doodmoe van die Alex’, is natuurlijk ronduit gemeen.

 

We zwijgen om niet te hoeven vechten, en liegen om niet te hoeven vertrekken...

 

Wat we daarmee creëren? Een bedrijfscultuur die draait op inefficiëntie, gebrek aan persoonlijke inzet, gebaseerd op mensen die geen verantwoordelijkheid willen nemen. Leiders in deze bedrijven worden gekenmerkt door twee zaken: 1) Ze hebben een zeer goed gevoel over zichzelf en 2) Ze hebben geen idee wat ze aanmoeten met hoog ziekteverzuim, slechte sfeer en een enorm personeelsverloop op belangrijke functies.

 

Terwijl het toch zo simpel kan zijn… Verander jezelf als leider in iemand die eerlijke terugkoppeling geeft, maar vooral VRAAGT. Zet een anonieme ideeënbus in de kantine. Niet voor het bedrijf, maar voor persoonlijke feedback aan JOU. Dat lijkt misschien een kleine stap maar het verandert enorm veel. Want het personeel mag eerlijk zijn. Jij bent benaderbaar. Liegen heeft geen zin: dan kun je net zo goed geen briefje in de bus posten. De enige voorwaarde? Dat men niet hoeft te vrezen voor vertrek. 

 

Veiligheid is de sleutel tot openheid. Maar veiligheid voor de ‘gever’ betekent: in staat zijn om eerlijke kritiek om te zetten in persoonlijke groei. #leermoment